De eeuwige diarree van de Volkskrant: nu met queersantjes

Weer een zucht. Weer de Volkskrant.

Weer Pride. Weer een hartverwarmend verhaal over iemand die zijn identiteit heeft ontdekt en dat viert met… regenboogcroissants.

Henk Storm, 61, Amsterdamse patissier. Hij bakte "queersantjes". Een croissant met regenboogstrepen. Dat veranderde, zo lezen we, zijn hele leven. Hij viert niet alleen Pride, maar ook "zijn eigen identiteit". De Volkskrant besteedt er ruimte aan, want zichtbaarheid van queers, de kracht van kleine symbolen, en natuurlijk de podcast Culturele Bagage waarin Pablo Cabenda en Esma Linnemann er diepzinnig over praten.

Nederland is al decennia tolerant

Het is 2026. Nederland is al decennia een van de meest tolerante landen ter wereld voor homoseksuelen. Trouwen, adopteren, discriminatie verboden – het zat er al lang in. En toch blijft de media-machine draaien alsof we nog in 1977 leven, toen de eerste demonstraties tegen Anita Bryant liepen. Alleen is de vijand nu niet meer de conservatieve Amerikaanse zangeres, maar het gebrek aan voldoende regenboogproducten.

Van homobeweging naar ideologie

Genderkritisch gezien is dit precies het probleem. De oorspronkelijke homobeweging ging over seksuele gerichtheid: mannen die van mannen houden, vrouwen die van vrouwen houden. Biologische realiteit, privacy, gelijke behandeling. Dat is grotendeels bereikt. Wat er nu overheen is gekomen – "queer", genderidentiteit, de oneindige uitbreiding van het alfabet – is iets anders. Het is ideologie. Het is de overtuiging dat subjectieve gevoelens van "wie je bent" belangrijker zijn dan materiële werkelijkheid, en dat de hele samenleving permanent moet meedoen aan de viering ervan.

Een 61-jarige man die na zijn coming-out regenboogcroissants bakt, is persoonlijk ontroerend. Niemand hoeft daar iets tegen te hebben. Maar dat een landelijke krant dit presenteert als nieuwswaardig cultureel moment, terwijl dezelfde krant systematisch de kritische stemmen over genderideologie, de snelle medische transitie van jongeren, de impact op vrouwenrechten of de erosie van sekse als biologische categorie negeert of wegzet als "haat", dat is geen journalistiek. Dat is activisme met een abonnementstarief.

De doorlopende diarree

De "doorlopende diarree" is geen overdrijving. Elke Pride-periode, elke Pride-maand, elke WorldPride levert dezelfde stroom op: persoonlijke verhalen over identiteit, symbolen, zichtbaarheid, en de waarschuwing dat de verworven vrijheid "fragiel" is. Ondertussen stijgen de cijfers van jongeren die zich non-binair of transgender noemen spectaculair, vooral meisjes. Ondertussen worden vrouwen in sport, gevangenissen en kleedkamers geconfronteerd met de gevolgen van "zelfidentificatie". Ondertussen wordt kritiek op dit alles steeds vaker als moreel verdacht behandeld.

Een croissant is onschuldig. De verpakking niet.

Een croissant met streepjes is onschuldig. De ideologische verpakking eromheen niet. Door alles te "queeren" – van croissants tot taal, sport en onderwijs – wordt de discussie over sekse, biologie en de grenzen van identiteitspolitiek systematisch platgeslagen. Wie vraagt of een man die zich vrouw voelt daadwerkelijk een vrouw is, of of kinderen hormonen en operaties moeten krijgen op basis van een voorbijgaand gevoel, wordt al snel weggezet als iemand die "niet bij de tijd" is.

De Volkskrant doet wat veel progressieve media doen: ze vieren de symbolen en de persoonlijke verhalen, terwijl ze de hardere vragen over de onderliggende ideologie systematisch vermijden. Dat is geen neutraliteit. Dat is selectieve blindheid.

De echte vragen

Henk Storm mag gerust zijn queersantjes bakken. Lekker zelfs, vermoedelijk. Maar laten we ophouden te doen alsof dit het grote culturele of morele gevecht van onze tijd is. De echte vragen – over biologische sekse, over de medische experimenten op minderjarigen, over de vrijheid om kritiek te leveren zonder gecanceld te worden – die worden niet beantwoord met regenboogdeeg. Die worden juist steeds moeilijker te stellen precies omdat de media liever over croissants schrijven.